[Jan-Willem]

Sinds enkele weken ben ik aan de slag met ProResRAW, wellicht leuk en zinvol om wat eerste ervaringen te delen.

ProResRaw is een codec om in erg hoge kwaliteit beeld vast te leggen.
ProResRAW wordt ondersteund door enkele camera's. Meestal zal de opname plaats vinden met een externe recorder die je met een SDI kabel (coax) aan de camera koppelt. Je bent dus wel eerst 'aan het bouwen' voordat je kunt filmen.

ProResRAW
De codec komt uit de stal van Apple. De camera moet de codec ondersteunen, net als het montageprogramma. Final Cut (FCP-X) doet dit uiteraard.
ProResRAW is een ProRes compressie toegepast op een RAW signaal. De basis is het Bayer-signaal rechtstreeks van de sensor. De afzonderlijke pixels zijn als groen, rood of blauw in het signaal aanwezig. Daarop wordt een ProRes-compressie toegepast. Omdat de camera niet per pixel een full color waarde interpoleert, waarna die berekende waarde wordt opgeslagen, maar die interpolatie pas wordt gedaan in de montage is dit efficiënt.
Er is een ProResRAW en een ProResRAW HQ variant van de codec. ProRes is een intraframe codec, wat deze heel geschikt maakt voor het vastleggen van beweging.
 
Na enkele weken:
- In de montage heb je de volle uitvoer van de sensor in je vingers. Dat voelt als een 'digitaal negatief'. Belichting en kleuren aanpassen, het gaat als een mes door de boter.
- Voor iedere clip zijn aanpassingen nodig. Immers, de automatische aanpassingen die je camera anders doet vinden nu niet plaats. Dat kost (veel) tijd.
- Daar staat goed nieuws tegenover: color grading blijkt een stuk gemakkelijker als de kwaliteit van het bronmateriaal hoog is. Je kunt immers aanpassingen doen zonder dat je tegen grenzen aanloopt en kleurovergangen lelijk worden. Dat maakt dat een lichte color grading vlot gaat.
- Data. Veel!! Een voorbeeld: ca 300 MB/sec voor 4096@50fps, 12bit ProResRAW HQ. Een SSD van 512GB is in 30 minuten vol. Kies je voor de niet HQ variant dan val je terug naar ca 100 MB/ sec. Werk je in 24fps dan is 50 MB/ sec aardig hanteerbaar. Hier ben ik nog niet klaar met experimenteren.
- Media. Opnemen op een standaard SSD is geen optie omdat die niet continu zo'n hoge datastroom kan wegschrijven en omdat de temperatuur hoog oploopt. Angelbird en Sony maken SSD's die wel de datastroom kunnen hanteren en voorzien zijn van een aluminium behuizing om de warmte goed te kunnen afvoeren. De prijs van deze media ligt een factor 2 a 3 hoger tov. reguliere SSD's.
- Gewicht, gedoe en accu's. Een externe recorder als - in mijn geval - de Atomos Shogun Inferno moet veel signaal processen en geeft een 7 inch daglicht beeld weer. Aan de achterzijde kun je twee Sony NP-F accu's plaatsen en die gaan er in een heel rap tempo doorheen. De Atomos is een mooi apparaat maar, door het scherm, wel kwetsbaar. Een aluminium cage en een zonnekap zijn geen luxe. De Atomos verbindt je met een HDMI of een SDI kabel met de camera.
- Monteren op een notebook (Apple MacBookPro) van 4096@50fps materiaal gaat als een mes door de boter, zonder vertragingen. ProResRAW stelt geen zware eisen aan de montagecomputer. Je plaatst de SSD van de recorder in een USB-C dock en je kunt meteen aan de slag.

Camera: Sony FS5M2, recorder Atomos Shogun Inferno

Wanneer is dit het waard? Voor mij past het goed bij vooraf geplande projecten, bij 'langzaam werken' met veel 'liefde'. Daar waar de hoogste beeldkwaliteit tot zijn recht komt. Je vakantievideo wil je er beslist niet in doen. Overigens, met een codec als XAVC bereik je recht uit de camera een prima kwaliteit.

[Arvid]

Het enige voordeel van "raw" is dat je de witbalans achteraf kunt  fijn tunen. Wat betreft het graden, dit kun je al prima doen met 10bit 422 xav. Raw toont zijn echte kracht bij specifieke en geavanceerde grading, bijvoorbeeld het colorkeyen van bepaalde onderwerpen in je film, hier treden namelijk snel artifacts of patches op.  Klanten, meestal in de reclame en film wereld die een specifieke look willen hebben in de aller beste kwaliteit, zijn veelal de projecten waar veel geld in om gaat. Raw is in mijn ogen onzinnig en een te dure oplossing voor de semi pro,  maar wel interessant om mee te spelen.  

[Jan-Willem]

Je mist wel een aspect: je bent verlost van alle bewegingscompressie-artefacten. Een danser die naar rechts beweegt in een pan-shot naar links, het kan nu zonder je zorgen te maken.
Verder ben ik het met je eens, zoals ik al zei: je vakantievideo wil je er beslist niet in doen.
Wat die kwaliteit betreft. Ik kan vanmiddag nog steeds met mijn HDV camera iets maken dat er goed uitziet. Charlie Chaplin deed het met minder.
Wat dat betreft zijn we al een decennium volkomen spoilt.

[Arvid]

Betaalde opdrachten bijvoorbeeld mijn trouwreportages zie ik mezelf nooit in raw opnemen, teveel data en teveel werk achteraf. Met mijn c100 mk2 8bit kan ik al heel veel finetunen, het is toch net iets anders dan de codec kwaliteiten uit een consumenten camera. In resolve kun je ondanks 8bit nog heel veel tweaken met voor een profesionele look.  En met mijn 10bit camera kan ik nog veel extremer. Hoewel iets geschoten in een verkeerde kleurenbalans krijg je vaak niet helemaal goed meer, het enige waar ik op moet letten.

[Arvid]

Je mist wel een aspect: je bent verlost van alle bewegingscompressie-artefacten. Een danser die naar rechts beweegt in een pan-shot naar links, het kan nu zonder je zorgen te maken.
 

Dit aspect heeft denk ik meer te maken met de codec. Dit soort beelden opnemen in h264 is een drama inderdaad. Maar in xav-c long gop 10bit geen enkele probleem met artifacten, de bewegingen zijn veel natuurlijker en schoner.