Niets 'moet'. Als je een camera wilt 'wegzetten' dan voldoet een relatief eenvoudig statief, zeker bij een lichte camera. Het wordt anders wanneer je tijdens het filmen wilt pannen en tilten en vooral als je dat ingezoomd wilt kunnen doen. Dat is met een eenvoudig statief moeilijk, omdat als je de camera draait er torsie in de poten ontstaat waardoor aan het einde van de beweging je camera de neiging heeft om net weer wat terug te draaien. Dat is lelijk.
Een tweede aspect is dat om langzaam te kunnen pannen zonder schokken je wilt dat de scharnieren absoluut zonder haperingen werken. Gladde lagers, En je wilt frictie/ demping (weerstand) kunnen instellen zodat het draaien lekker langzaam kan. Alleen, hierdoor zet je wel meer torsie op de poten - beide eisen conflicteren met elkaar.
Dan zijn er allemaal slimme veersystemen bedacht die ertoe bijdragen dat in elke stand waarin je de camera loslaat deze blijft staan. Erg fijn om mee te werken.
Om een statief goed waterpas te kunnen zetten is de koppeling tussen kop en onderstuk uitgevoerd met een bol in een holte. De industriestandaard daarvoor is een bol van 75 mm (of 100 of 150 mm).
Verder moet bij gebruik buiten het statief bestand zijn tegen vuil, water, zand etc. Reis je veel dan is gewicht nogal een issue. Ook zijn het gewoon onhandige zware krengen en krijgen ze het dus nog weleens voor hun kiezen door vallen, stoten etc.
Qua prijs valt de Manfrotto tussen servet en tafellaken in. Merken als Vinten en Sachtler zijn nogal wat duurder (maar bij profs favoriet). 400 euro is tegelijkertijd een fors bedrag.
Mijn ervaring is dat je met een goedkoop statief ook een goed shot kunt maken. Het is wel moeilijker en het moet vaker over. Met een prof-statief gaat het veel soepeler.
Top posters
Totaal aantal leden: 13365